Message in a bottle (1)

Als ik langs de waterlijn loop kijk ik weleens uit naar een fles. Zo’n mooie oude fles met daarin een opgerold briefje met een touwtje, zo aangespoeld aan het strand, tussen de schelpen in het zand. Een flessenpost met een brief of gedichtje . … een tekening van een schateiland ? Een liefdesverklaring of een laatste groet..?
Ik kijk uit naar de horizon of er iets drijft…..

Genieten van de mooie dingen van het leven, de mensen om je heen, de omgeving en echt bewust gelukkig zijn: dat zou ik zelf vandaag op een briefje schrijven als mijn message in a bottle. De afgelopen blogberichten heb ik jullie kennis laten maken met mijzelf en mijn ‘leven aan zee’, de kust, de polder en het kookboek. Dit bericht is het begin van een reeks over hoe ik mijn leven bewuster wil vereenvoudigen en een beetje anders wil inrichten. Het zal gaan over ‘kijken met een frisse blik’ ‘meer met minder’, ‘niksen’, ‘ruimte maken’ maar vooral heel veel over blij zijn en genieten van de Zeeuwse en andere Seasides. Graag nodig ik jullie uit om jullie eigen ervaringen te delen.

In juli vorig jaar deed het jeugdjournaal onderzoek wie weleens flessenpost gevonden had: van de 4145 stemmen was het maar een klein percentage van 13,2% dat bevestigend antwoordde. Maar het merendeel vertelde dat ze het wel super ‘vet’ zouden vinden.

Flessenpost werd in vroegere tijden door zeelieden meestal als uiterste noodkreet gebruikt in de hoop dat de fles ergens zou aanspoelen. Vaak zat in de fles een laatste mededeling of wens voor de familie.
Nu hebben de ruimtesondes Voyager 1 en 2 een ‘Voyager Golden Record’ bij zich, dit wordt gezien als ‘a message in the bottle’: berichten die niet geadresseerd zijn aan een specifieke ontvanger. Men hoopt dat de plaat ooit door een buitenaardse beschaving gevonden wordt.

“Just a castaway, an island lost at the sea, ….
Rescue me before I fall into despair, I’ll send an SOS to the world

I hope that someone gets my
Message in a bottle”

The Police

Old School Communication

We sturen al lang geen flessenpost meer, schrijven geen brieven meer. In plaats daarvan zenden we Whats appjes en posten berichten op Facebook en Insta.

En dagelijks worden we overspoeld met veel berichtjes, meldingen en andere pings en zijn geneigd meteen te reageren. Vaak doen we dat ook, omdat het zo makkelijk en zo praktisch is … je krijgt gelijk antwoord en weet wie de afzender is . .. onze communicatie is snel, vluchtig en berichten worden meestal niet meer met aandacht en zorg geschreven. Op Instagram verdwijnen ‘stories’ na 24 uur!

Communiceren betekent letterlijk vertaald ‘met elkaar verkeren’. Door onze mobiele en digitale communicatie (Voor de “What about you? vragenstellers: ik besef dat ik zelf met het schrijven van deze blogpost daaraan meedoe!) is het echte contact met je omgeving anders, minder geworden. Brieven schrijven, gesprekken voeren, naar elkaar luisteren: Vragen ‘Wat bedoel je daarmee’ en ‘Waarom‘ stellen we steeds minder. Tegen de snelheid waarmee iets ‘getwitterd’ of gepost is, kan geen pen op…

Offline is the new luxury


Eigenlijk vreemd dat we het uitzetten dan wel het bewust niet gebruiken van iets waar we vaak honderden euro’s voor betaald hebben als luxe bestempelen. Maar het geeft inderdaad rust en dat is blijkbaar luxe in tijden waar we altijd bereikbaar (moeten) zijn, onmiddelijk reageren en constant aan het communiceren zijn. Het kost ons moeite om eerst even stil te staan, te wachten, nadenken en nog een keer lezen voordat we op send drukken. Dan maar toch de telefoon vaker opbergen en uitzetten? Er zijn zelfs ‘luxe’ hulpmiddelen voor zoals de Socialbox: een handgemaakte ­mooie houten box van walnoten- of essenhout die je op een vriendelijke manier uitnodigt om je telefoon even weg te ­leggen.

De telefoon is onze vaste ‘mobiele’ begeleider geworden, dag en nacht: ligt naast ons bed (voor noodgevallen), we staan er mee op (handige wekkerfunctie), gebruiken het aan tafel, bij het werk, in de keuken, tijdens wandelingen (voor de foto’s) en tussendoor op talloze momenten om ‘even’ iets te checken.

Nu dat ik niet meer werk en natuurlijk ook omdat een nieuw jaar zeker uitnodigt om met een frisse blik te kijken, zijn er steeds meer dingen die ik anders wil gaan doen en ben ik me bewust geworden van hoeveel je kunt genieten. Van minder maar beter! Beginnen met kleine stappen met kleine dingen…

Ik start met mijn smartphone gebruik: met minder online en meer old school communiceren. Het zal niet meevallen maar ……
Misschien om te beginnen op een lazy zondagmiddag vragen “Won’t you let me sit here, my friend and share some words with you?” zoals zanger Alain Clarke het in zijn net uitgekomen song Sunday Afternoon heel mooi zegt:

Can we have a conversation? Can we have a heart-to heart? Old-school-communication
Let’s stand two feet apart
Can we have a real connection?
Look each other in the eye
So nice to meet you , hello how are you? Goodbye”

TIPS voor minder online

  • Ouderwetse wekker gebruiken
  • Vaker bellen in plaats van appen
  • Je telefoon tijdens afspraken en etentjes in je tas laten (tenzij je nooddienst hebt)
  • Vraag je af waarom je op social media zit
  • Stoppen met social media die je onrustig en ontevreden maakt
  • Zet meldingen op je telefoon uit
  • Berg je telefoon regelmatig op om echt offline te zijn
  • Tijd nemen voor een echt gesprek
  • Een boek of tijdschrift lezen
  • Samen een wandeling maken
  • En natuurlijk voor het plezier af en toe een mooie brief schrijven en in een fles versturen ...

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s