Heimwee naar de zee

Breng mij naar de zee en ik ben gelukkig
Het is een voorjaar anders dan andere jaren. De zon schijnt en het uitzicht is grandioos, toch zijn de stranden leeg. Juist in deze tijd is het normaal gesproken druk aan de Zeeuwse kust. Maar op dit moment is het genieten van de zee, de duinen en de wind niet voor iedereen mogelijk. Ook onze gastblogster Hannah Adlung verlangt naar Zeeland en droomt dat ze gauw weer mag terugkomen. Tot die tijd geniet zij van beelden en herinneringen aan Zeeland.

Hannah Adlung (32) leeft in Wuppertal in Duitsland en vertelt deze keer op de Seaside Blog over haar grote liefde voor zee, strand en Zeeland. 
Zij koos samen met de foto’s ook een passend gedicht ‘By the Sea ‘en haar lievelingssong ‘Pure Shores’ voor de blog.

By the sea

I started early, took my dog,
And visited the sea;
The mermaids in the basement
Came out to look at me, 
And frigates in the upper floor
Extended hempen hands,
Presuming me to be a mouse….

Emily Dickinson

Sweet Memories

Hoe is het begonnen?  We gaan daarvoor terug naar eind jaren zestig /begin jaren zeventig van de vorige eeuw naar het dorp Colijnsplaat op Noord-Beveland. Mijn grootouders hadden daar een klein „Fischerhaus,“  dat onze familie als vakantiehuis gebruikte. Ook ik ging net als mijn moeder en mijn tante Sabine eerder met mijn grootouders vanaf mijn jonge kinderjaren mee met mijn ouders naar Zeeland. We hadden het grote geluk om alle vrije tijd en vooral de vakanties hier te mogen zijn.
En zo is mijn passie voor de zee ontstaan. 

Ik voelde me daar op Noord -Beveland aangetrokken tot de zee. De Oosterschelde , de dijken en vooral de haven met de vissersboten, de netten en de zilte geur.  Zo is de bank aan het einde van de havendam tot vandaag mijn favorietste plek. 

De wind, de zilte lucht in mijn neus en het gekrijs van de meeuwen. Als ik daaran denk voel ik me gelijk happy. 

Pure Shores  –  Alle Saints

I’ve crossed deserts for miles 
Swam water for time 
Searching places to find 
A piece of something to call mine (I’m coming) 
A piece of something to call mine (I’m coming)
Coming closer to you 
Ran along many moors 
Walked through many doors 
The place where I want to be 
Is the place I can call mine (I’m coming) 
Is the place I can call mine (I’m coming)
Coming closer to you 
I’m moving, I’m coming 
Can you hear what I hear 
It’s calling you, my dear 
Out of reach (Take me to my beach) 
I can hear it calling you 
I’m coming, not drowning 
Swimming closer to you 

Nou zou je kunnen vragen waarom ik dan altijd nog in het meestal regenachtige Wuppertal ver van de zee en strand vandaan woon en leef?  Soms vraag ik me dat zelf ook af.
Dan kijk ik vanuit mijn balkon over mijn mooie, groene  ‘Bergische‘ thuis en het dal van de Wupper en dan zou  ik het liefst alles met elkaar willen verbinden.  En ze zee hiernaar toe halen…. een goed idee toch!!
Maar gelukkig is daar de Nederlandse familie. En dit maakt het natuurlijk veel gemakkelijker en mooier om zelf naar Zeeland te gaan. 



Graag wil ik mijn lieve tante Sabine bedanken voor de mogelijkheid
een gastbijdrage te schrijven op haar toffe Seasides-blog.

Voor dit jaar had ik me voorgenomen om nu in het voorjaar,
misschien met pasen, op visite te komen.
Maar dat moet voorlopig een droom blijven.
Corvid-19 heeft de wereld in zijn greep.

Wat zou het goed voelen
om een lange strandwandeling te maken “

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s